Zeilen onder een staalblauwe hemel

gisteren zijn we gaan zeilen, het verslag komt hier.

Bij Trees en Chris...

Op 23 mei 2012 waren we uitgenodigd bij Trees en Chris, zus en schoonbroer. Samen waren ook Mia en Herman uitgenodigd, ook zus en schoonbroer, zodat we een gezellige dag met ons zessen zouden hebben. Na een lekker aperitief in de veranda met een koele Freixenet en lekkere hapjes konden we aan tafel waar we een delicieus voorgerecht kregen : scampi’s in looksaus. Daarna, bij een lekkere rode Spaanse wijn, serveerde Trees een kalkoengebraad met een champignonsausje verrijkt met room en tomaten en kroketjes. Smullen dus als naar gewoonte bij Trees en Chris.
Na de middag moest ik even naar de pc van Mia en Herman kijken want een en ander werkte niet meer zo goed. Eerst en vooral liet ik Avast, het geïnstalleerde antivirus programma een opstart scan maken van de computer. Dat is dus een scan van alle harde schijven voor Windows opstart. Dat heeft als voordeel dat er nog geen programma’s in het geheugen geladen zijn en er dus geen virale ontsteking kan verborgen blijven…
De controle leverde een ontstellend resultaat : 4 virussen werden gedetecteerd en gelukkig verwijderd. Ook Internet Explorer had zotte kuren en stond vol van programma’s en plug-ins die de boel oncontroleerbaar maakten. Enige mogelijke oplossing was Internet Explorer te verwijderen en opnieuw te installeren, maar clean deze keer. Daar we niet genoeg tijd meer hadden om dat te doen, verwijderde ik de “shortcuts” en toonde Herman hoe hij met Chrome van Google aan de slag kon. Bij een volgend contact zal de boel nog verder uitgemest moeten worden. Als Mia aanstalten maakte om te vertrekken - het was al 20:40 - hebben we voorgesteld om ook op te stappen en Mia & Herman af te zetten aan Gent Dampoort, zodat Chris niet meer rijden moest. Bij het uitstappen blijft Mia aan de deurdrempel hangen met haar voet, valt en loopt een flink bloedend scheenbeen op. Vlug dus nog een verband om te vermijden dat haar broek vol bloed zou raken. Zo kreeg de dag nog een spannend eind.
Tjoeleke en ik waren moe maar gelukkig en genoten nog van de avond…

Onweer boven Brussel op zondag 20 mei 2012

Zondagavond. We zitten na het eten nog wat na te genieten van een lekker slaatje met rucola, geitenkaasjes in spek gewikkeld en alle toebehoren bij een lekker wijntje (Beringer Stone Cellar). Plots horen we de afloop in de keuken boertjes laten. Stront aan de knikker dacht ik. Meestal is dit de voorbode op werk en gedonder. Buiten regende het pijpenstelen. Een hevig onweer trekt over Wemmel. Omdat het zo hard regent en ik het niet vertrouw ga ik eens in de kelder kijken of daar alles in orde is.
In de voorste kelder hoor ik water lopen. Ik loop er snel heen. Het is als een zondvloed : water loopt langs alle kanten uit openingen in het plafond. De kelder ligt onder het toilet van het gelijkvloers, dat is dus ja, "stront aan de knikker". Terwijl ik naar boven spurt roep ik naar Christine dat het toilet aan het overlopen is. In het toilet zie ik het direct, het is niet het riool die langs het toilet terug steekt maar waarschijnlijk door de hevige regen is het vuil in de dakgoot mee gestroomd in de riool en heeft het een prop gevormd. De rioolpijp is zo verstopt geraakt zodat de regen enkel langs het toilet kan wegstromen. Een geluk bij een ongeluk : beter regenwater dan rioolwater. We zijn dan snel begonnen het water uit het toilet te scheppen zodat de kelder niet onderloopt. Het parket in de woonkamer had ook al water gezien. Reden te meer om te scheppen en het water met de aftrekker buiten te krijgen. De tapijten in de hall dreven mee...
Onze hogedruk reiniger om de riool vrij te maken met de rioolrat stond in Brugge : ik moest dus over en weer naar Brugge om mijn materiaal te halen. Terug in Wemmel de hogedrukreiniger klaar gemaakt en geprobeerd langs het toilet de riool vrij te krijgen. Na een paar doorgangen met de rioolrat was er al een trage wegloop maar de prop was nog niet helemaal weg.
Ondertussen is het één uur ’s nachts; dus besloten we tijdelijk te stoppen en maandagmorgen verder te doen.
Maandag 8 uur…
In de kelder wist ik nog een inspectie opening in de riolering; dus wilde ik daarlangs de prop opnieuw “aanvallen”. De rioolrat trok zich krachtig vooruit in de riool, ik liet hem in een processie van Echternach de riool in duiken, steeds vooruit en weer achteruit langzaam vorderen. Na enkele ogenblikken liep er plots geen water meer uit het inspectie gat. Het water had dus een weg naar de riool gevonden. Nog wat later voelde ik een wind uit de riool komen. Dat wees erop de er nu een grote opening kwam en de prop dus weg was. Hoera!! Nog enkele keren liet ik de rioolrat over en weer in de leiding lopen om hem goed zuiver te hebben, nu ik toch bezig was. En de klus was geklaard. We hadden geen bedrijf moeten bellen om te ontstoppen zoals Christine op zondag reeds voorstelde maar we hadden zelf ons probleem opgelost. Dat geeft veel voldoening, zeker weten.
Eind goed al goed…

Een routine coloscopie?

Vanmiddag onderga ik een coloscopie. Dat is een inwendig onderzoek van de dikke darm. Dat gebeurd met een camera die in een flexibele buis zit.
Normaal zou ik om 16:30 moeten gaan maar ik kreeg een telefoon om te vragen of ik om 13 uur reeds kon komen...
Natuurlijk was ik daar mee akkoord, hoe vlugger dat achter de rug is hoe beter.

De voorbereidingen begonnen gisteren om 22uur. Dan moest ik 3 Dulcolac tabletten nemen.
Vanmorgen moest ik dan om 8 uur een preparaat maken met Moviprep. Eerst 2 poeders bijeengieten in een kan en dan er 1 liter water toevoegen en mengen. Dat mengsel moest ik binnen het uur opdrinken en daarbij nog eens ½ liter bij drinken. Dat mengsel heeft een verschrikkelijke smaak, gezouten autobanden zou ik kunnen omschrijven. Ik kwam niet meer van het toilet af, met grote regelmaat leek ik een waterval. Leuk kan je het niet noemen maar je overleeft zoiets wel.
Om 10 uur hetzelfde scenario, weer poeder met 1 liter water mengen en opdrinken met meer water.
Om 12 uur moest ik dan bellen naar het medisch secretariaat om de uur van de ingreep te vernemen. Dat las je eerder in het betoog…
De ingreep zelf viel erg goed mee. Enkel het spuitje die de dokter wilde geven stelde een probleem. Eerst probeerde hij mijn rechter elleboog om in de ader te spuiten hoewel ik zei dat ik altijd links laat spuiten omdat ik linkshandig ben maar hij prefereerde rechts, niet gelukt… dan probeerde hij mijn rechter onderarm, ik had dikke adres maar ze waren direct “kapot”. Ook niet gelukt. Dan ga ik je raad maar opvolgen en spoot me in de rechterarm. Alles ok. Bijna ogenblikkelijk voelde ik het effect, ik kreeg het plots warm. Dan kreeg ik nog een spuitje en mocht me op mijn zij leggen. Ik voelde de camera naar binnen brengen en kon volgen op het kleurenscherm. Tot aan de dunne darm en dan zuigend en draaiend de camera terugtrekken. Alles zag er prima uit, de dokter hoorde ik bevredigend mommelen…
Op een half uurtje was de zaak geklonken. Goed voor de dienst voor de komende 5 jaar, oef.

Louis inschrijven voor het middelbaar onderwijs

In 2010 en 2011 waren er wachtlijsten om kinderen in te schrijven voor het middelbaar onderwijs in de OLVP middenschool van Bornem. De inschrijvingen voor het komende jaar gebeuren op 5 en 12 mei 2012. Daarom vroeg Hilde ons om reeds vanaf 4mei te gaan posten om zeker ingeschreven te zijn. Bij de laatste afspraken zeggen we dat we tussen 12 en 13 uur onze post gaan innemen aan de inschrijfplaats. Hilde moest er mee lachen, dan gaan jullie de eerste zijn grapt ze. Ze denkt dat pas van ’s avonds de rij zal gaan groeien. We zijn pas onderweg van Wemmel naar Bornem of we krijgen een paniekerige telefoon van onze dochter, Papa ze staan er al van gisteren donderdag, kom zo snel mogelijk…
Jonas, Louis’ vader, was ook al gealarmeerd en spoedde zich naar de inschrijfplaats om zich op een lijst te laten zetten. Hij was er rond 11:30 en kreeg plaats 130 toegewezen. Wij kwamen een kwartiertje later aan en er waren nog geen extra inschrijvingen gebeurd. De meeste belanghebbenden waren reeds verwittigd en waren al ingeschreven. We waren dus zeker niet de eerste. Om zeker te zijn dat niemand de lijst zou contesteren werd er afgesproken om elke 2 uur een controle te doen of alle ingeschrevenen nog aanwezig waren. Dus ergens naartoe lopen of pas de dag van de inschrijving zelf terug komen was uitgesloten. Zelfs gedurende de nacht was er om de 2 uur een check van alle vertegenwoordigers. Sommige ouders kwamen om beurt anderen bleven de ganse nacht rondhangen maar niemand kon echt doorslapen, om de 2 uur moest men op het appel zijn. Na 23 uur kropen we in bed en mijn wekker rinkelde om de 2 uur…
Hij was zeer precies ingesteld want bij de afroeping van 1 uur kwam ik pas toe als men het nummer 30 afriep, bij de beurt van 3 uur was het zelfs nummer 37 dus was ik wat vroeger op de controle van 5 uur. Toen stelde men zelfs voor om vanaf 6 uur effectief in een rij te gaan staan voor de toegang om elke discussie met nieuwkomers te vermijden. Het had weinig zin om nog 1 uur in bed te kruipen dus heb ik me maar klaar gemaakt om al piket te gaan staan. Tjoeleke was al blijven liggen vanaf de controle van 1 uur onnodig dat we er met 2 stonden.
Even meehelpen om de nadarafsluitingen te plaatsen en onze plaats in de rij aannemen. Tot dan was het nog redelijk droog gebleven maar de weergoden hadden aan ons gedacht, vanaf 5:30 begon het te regenen, zacht maar wel onophoudelijk…
Gelukkig hield mijn zeilvest me droog, ik prees me gelukkig als ik zag hoe anderen zich probeerden te beschermen. Met slaapzakken en dekens probeerden men zich warm en droog te houden.
Bedankt Pascal Smet, Vlaams minister van onderwijs, om zo’n organisatie uit de grond te stampen…
Ik grapte nog, wat een goed idee om de inschrijvingen zo te laten gebeuren, zo kunnen de families van de kinderen die samen zouden zitten elkaar al leren kennen, een oudercontact vooraf! Rond 9:30 kwam Hilde ons aflossen want de inschrijving moest door een van de ouders zelf gebeuren. Wij moe maar voldaan over onze gekweten taak naar Brugge.
Om 11:06 kregen we dan de verlossende sms van Hilde:

OEF! 't Is gelukt!!! Hij is ingeschreven :) nog es héél erg bedankt hé, dat jullie dit hbn gedaan voor ons! X

Eind goed al goed.

Een weekje op tocht met de camper naar Luxemburg.

VRIJDAG 27-4-2012

Vertrek rond 14 uur te Brugge, nog langs de apotheek en de Lidl voor pillen en proviand en weg zijn wij. De planning is de ganse week naar Luxemburg te gaan. Eerst wilden we naar Noordpeene gaan om de optocht mee te maken van de slag om Peene. Elk jaar is er een wandeltocht van Noord- naar Zuytpeene om de slag te herdenken. Vorig jaar deden we deze wandeling ook,samen met de Brugse N-VA die een bus hadden gereserveerd voor de belangstellenden. Tjoeleke had de dagen voor ons vertrek de weersites uitgeplozen en zag dat het alle dagen zou regenen. Een andere reisbestemming drong zich op want Tjoeleke is niet watervast… we zagen op de weerkaarten dat het Oosten beter weer op het menu had dus zou het Luxemburg of de Elzas worden. Daar de Elzas al in 2011 met een bezoek vereerd werd was de keuze op Luxemburg gevallen…
Een camperkoppel met blog hielp ons aan enkele namen, de eerste was Dillingen, ook onze eerste reisbestemming.
Net over de grens van Luxemburg hadden we al zin om te stoppen, we waren immers al in het “buitenland”. Wij de baan af en een rustige plaats gezocht. In Sonlez vonden we dat N 49°57,236 en O 5°48,938 een zeer mooie plaats aan de rand van een bos. Geen verkeer (2auto’s op een hele dag) en een prachtig vergezicht.
Rustige nacht.


Zaterdag 28-4-2012


Na een toffe wandeling en wat rusten kwam er een weer een auto aangereden, we waren net bezig met onze satelliet- antenne te testen. Gisteren hadden we regelmatig problemen met het ontvangst. Dat koppel, Luxemburgers weigerden langs onze camper langs te rijden. De weg lag bol en dan zou hij wat schuin gereden moeten hebben. Hij maakte zich boos en verplichtte ons om ons te verplaatsen. Hij vroeg dat op zo’n manier dat ik echt geen zin had om dat te doen, een slechte trek van mij, ik beken… we lieten hem gewoon staan en trokken ons niet meer van hem aan. Tjoeleke zag nog dat ze een foto maakten van de camper. Eigenlijk waren we zinnens om er nog een nachtje te vertoeven maar door de toestand met die auto beslisten we toch wat verder te rijden, er waren nog mooie plaatsjes te vinden in La Petite Suisse Luxembourgeoise. Wij zijn doorgereden richting Dillingen. In Eschdorf vonden we ook een mooie stek voor de nacht dus moest Dillingen maar wachten op onze intrede. Slaapplaats Eschdorf: N 49°54,393 en O 5°56,113.


Zondag 29-4-2012


Daar we dicht bij de baan stonden was het er iets minder rustig. We zijn gewoon van in de volle natuur te overnachten en dan is het bij een weg toch wat drukker. ’s Nachts is het wel zeer rustig maar overdag is er altijd wel wat verkeer. Wij dus verder naar Dillingen, het mooie dorp van onze Nederlandse Camper bloggers. Blijkbaar vindt niet iedereen hetzelfde goed want in Dillingen aangekomen vonden wij dat maar een “heel gewoon” plaatsje. Niet om veel tijd in te steken dus reden we maar wat verder op zoek naar een mooiere overnachtplaats. Deze vonden we zeker in Haller. Mooie parkeerplaats waar bijna geen bezoek is (enkel wat hondenuitlaters). Aan de start van een wandelpad W5 rustig en mooie overnachtplaats N 49°48,943 O 6°17,157
Mooie wandeling naar een ruïne, Tjoeleke wilde een andere weg volgen om terug naar de camper te gaan maar ik zag dat niet zitten, we hadden al een heel eind gewandeld en mij leek de alternatieve terugweg nog een eind langer. Met een dreigende hemel en zonder stafkaart van de omgeving vond ik dat te geriskeerd… eerst wilde ik nog wel proberen maar de onzekerheid over de keuze deed me twijfelen en voor de gekende terugweg te kiezen. Tjoeleke mocht van mij de andere weg nemen maar dat zag ze alleen ook niet zitten dus schoorvoetend kwam ze terug langs dezelfde weg. Op onze wandeling zagen we grote roofvogels vliegen. Terug in de camper zochten we op welke vogels het waren. Na wat speurwerk meende we de Blauwe kiekendief te herkennen aan vorm kleur en vliegwijze te zien.


Maandag 30-4-2012


Rustige nacht maar toch dubbel genoten, lekker ontbijt met open camper, een prachtige dag meldt zich aan. Plots stopt er vlakbij de camper een lichte bestelwagen waar een jong koppeltje uitstapt. Ze hebben een kanjer van een telescoop bij om vogels te spotten. In een mum van tijd ziet ook hij de roofvogels vliegen en bekijkt ze met de telescoop. Het waren rode Wouwen. Hij zag ook Torenvalken en Sperwers. Hij stelde voor om ook eens in zijn telescoop te kijken, we vielen achterover van verschieten het was alsof we de vogels konden raken zo dicht bij waren ze te zien met de kijker. Daar kon je duidelijk de vogel bekijken in al zijn details, een echte openbaring was dat voor ons…
Daar we wat door onze voorraad door zaten moesten we wat boodschappen doen. Brood en vlees hadden we nodig voor de komende dagen. We trokken dus naar Larochette een andere plaats die onze bloggers hadden aangeprezen. Daar vonden we een ruïne op een hoge rots. We deden er de wandeling L5 naar het slot en daarna deden we de wandeling L1 een toer in de omgeving van Larochette. Dat was nodig om de pression die we voor het vertrek op de markt namen te laten uitwerken…
Na de wandeling besloten we om via een andere weg terug naar onze vorige slaapplaats terug te keren. Het was genoeg voor vandaag. Via Christnach en Waldbilliger terug naar Haller…


Dinsdag 1-5-2012


Na een zalige nacht een zonnige morgen. Het weer valt best goed mee : ’s nachts regen en overdag volop zonneschijn… er zijn nog gelukzakken. Weer een flinke wandeling gemaakt. Nu we al enkele wandelpaden kennen durven we al een ommetje maken, we combineren 2 wandelpaden. We spreken met Belgen uit Dilbeek die al 30 jaar daar op hotel komen om te rusten en te gaan wandelen. Per toeval hadden we de eigenares van dat hotel de dag ervoor nog gesproken toen ze daar ook kwam wandelen. De Belgen vertelden ons dat er een dvd bestond van alle wandelpaden van Luxemburg. De paden die ze wilden lopen drukten zij dan af. Een goed idee om later nog eens uit te zoeken…

Woensdag 2-5-2012

Vannacht geen regen maar tegen 7 uur horen we het tokkelen op het dak. Je kon geen verschil zien tussen hemel en aarde, alles even grijs en somber. Dat werd een dagje regenen…
Daar we toch vrijdagavond voor onze kleinzoon Louis moesten kamperen voor de schoolpoort om hem ingeschreven te krijgen in Bornem zijn we maar naar Wemmel gereden. Bij regenweer kan je al evengoed thuis zitten dan in de camper. Zo kwam er een vroegtijdig eind aan een toffe reis maar niet getreurd, we plannen al de volgende…

Vandaag naar de Colruyt om wat vlees te halen voor de komende dagen. Bij het invullen van het blad dacht ik weer aan onze jeugd. toen kregen we eens per week frietjes met sla en een stukje vlees. Biefstuk was te duur dus serveerde moeder Kraaie als vlees. ik herinner me nog dat het dradig maar zeer lekker was. dus vroeg ik aan de beenhouwer of hij dat kende... het antwoord was positief, dat stukje rundsvlees is gekend onder verschillende namen: kraaie, schorsvel, longhaas of binnespier. in het frans spreekt men van Onglet. met wat zoeken vond ik zelfs een restaurantje waar dat op de kaart staat (scheepsdalelaan 48 in het "Kaffee bistro du gaz"). moeten we eens naartoe gaan...

zeilen in de mist

Zondag 25 maart 2012 ben ik gaan zeilen voor Channel Sailing. Men had me gevraagd te zeilen met de Musette, een Beneteau Oceanis 37 voet. een zestal mannen van Securelink wilden een dagje zeilen. vertrek om 9 uur. Geen problemen, er hangt wel wat mist maar zeker geen probleem. bij het buiten varen is de zichtbaarheid slechts 500m, opletten dus. er worden 2 man gevraagd goed uit te kijken. Wim, een van de opvarenden, vroeg om naar Oostende te varen, hij moest namelijk om 13 uur daar zijn om zijn schoonmoeder op te halen. Eigenlijk mocht hij niet mee gaan zeilen tenzij hij verzekerde om 13 uur in Oostende te zijn. Ik lachte in m'n vuistje, dat zouden we toch nooit kunnen maken. Na een uurtje zeilen had Wim dat ook door, daarom vroeg hij me om koers te zetten naar Blankenberge. Daar kon hij dan de Tram naar Oostende nemen. Ik wees er de crew op dat we volgens mij niet in Blankenberge niet binnen geraken, wegens verzanding van de haven. Het was laag water om 10 uur en de schatting was tegen 12 uur aan het havenhoofd van Blankenberge. De Crew geloofde me niet echt dus zetten we toch koers naar de haven. 12:20 aankomst vóór het staketsel van Blankenberge. Zeilen gestreken en de havenmond aanlopen... Nog voor we ter hoogte van het staketsel waren liep onze 37voeter aan de grond. geen mogelijkheid om binnen te lopen, dus achteruit en weer naar volle zee. Wim vroeg dan om terug naar Zeebrugge te keren, hoelang zou dat duren? iedereen verschoot van de door mij geschatte anderhalf uur maar wind en stroming tegen heeft zo zijn gevolgen... de keuze op motor en niet zeilen was in die schatting inbegrepen. tegen 14 uur meerden we aan in de jachthaven naast de Russische onderzeeër. Wim stapt van boord, wij een kleine maaltijd genomen en opnieuw weg om nog wat te zeilen. ondertussen was de mist toch wat meer opgekomen. Plots, rond 15:30, we waren nog niet echt de haven buiten viel plots de mist. Ja hij viel echt, op een vingerknip was de zichtbaarheid plots gedaald naar maximum 10 meter. dat is dus niets als men weet dat de grote koopvaardijschepen zo'n 35km per uur varen. gelukkig had ik mijn hand gps (Garmin) bij met daar op de kaart van de omgeving. Onmiddellijk besloten we om terug binnen te varen en stapvoets

zochten we naar de haven ingang en de jachthaven. Dit was even spannend. het deed me denken aan de keer dat ik in de mist terecht kwam voor Nieuwpoort. ook toen zijn we zonder kleerscheuren binnen geraakt maar zoiets moet je niet zoeken, levensgevaarlijk! Moeder zou zeggen:"Gienaap!"

Volvo ocean race 2011-2012

Zo, gisteren begon de Volvo ocean race 2011-12. een prachtig zeilevenement dat van start ging in Alicante. dankzij de prima website is alles te volgen alsof ik zelf meezeil. Het is een waar plezier om naar de vidoe beelden te kijken hoe die gigantisch snelle zeilboten door het water klieven. de komende maanden zal ik zeker meer voor mijn pc-ke zitten dan ervoor, ik wil de stand op de voet volgen.
Het wordt genieten...

de Loosdrechtse plassen

een wandeling die we zeker komend jaar kunnen maken is rond de Loosdrechtse plassen:

Wandelroute "Loenen rondje" - Routebeschrijving | RouteYou

liesbreuk?

Sinds geruime tijd heb ik op onregelmatige tijdstippen pijn in mijn onderbuik of mijn ballen. In het begin van het jaar zei ik dat aan mijn huisdokter bij een routine bezoek. Ze stuurde me naar een radioloog om een echografie te nemen. Resultaat: er was niets te zien. Nu, zo'n 8 maand later heb ik nog last dus weer gemeld aan de dokter, weer naar de radioloog. Antwoord nu: je hebt een liesbreuk. Kan ik dat nu nog geloven? Volgende week dus maar terug naar dr Vereycken en dan zien we weer verder...

met Louis het water op

Vorige week zijn Christine en ik met onze kleinzoon Louis een weekje gaan zeilen op het Veerse Meer. het was wel geen prachtig weer maar een zeiler trekt zich dat niet aan het weer is wat het is en daar moet je het mee doen. we hebben een toffe week gehad. Louis had de voorije jaren al aan twee zeilkampen deelgenomen en wilde liever dan dat met ons een weekje zeilen. Het Veerse Meer is een prachtig water om het zeilen aan te leren, door het soms smalle vaarwater moet men regelmatig overstag gaan tijdens het opkruisen en dan moet steeds de genuaschoot van boord gewisseld worden. Een klusse waar Louis zich geroepen voor voelde, hij had het echt naar zijn zin. ondankt dat zijn we toch 2 maal vastgelopen, een kleine onoplettendheid, even te lang wachten en bingo. nu, met een diepgang van 1,30m en een ophaalbaar zwaard is dat geen probleem, even het zwaard omhoog en je bent weer vrij. moest dat niet lukken dan stap je uit en duw je de boot naar dieper water... begin van de week stuurde ik Louis een mailtje om te bedanken voor de toffe week en maakt een afspraak om komende grote vakantie weer op stap of beter op zeil te gaan. het antwoord bleef niet lang uit, natuurlijk doen we dat nog eens ovezr maar moet ik echt wachten tot de grote vakantie? ok Louis ik heb je bede begrepen, we zorgen voor een vervolg dat vlugger komt, reken maar.

Trailer story's

De voorbije weken is er veel aandacht naar onze boottrailer gegaan. Niet altijd volledig met onze zin maar er was weinig aan te doen. Toen we onze boor kochten moesten we met de trailer naar de technische controle. Hij werd afgekeurd, te zwaar geladen (140 kg) en de lagers hadden teveel speling. Dat teveel aan speling was geen probleem, de lagers konden bij geregeld worden. Dat overgewicht was een ander paar mouwen, de boot moest volledig gestript worden alles wat los kon moest eruit. Bij de tweede aanbieding bij de controle hadden we 30 kg over. Dat was geen goede zaak, ik nam het besluit een zwaardere trailer te kopen zodat ik hem niet moest overladen, ik wilde zelfs nog wat overschot om reserve te hebben voor de Camper. We verkochten onze Pega trailer van 1350 kg en kochten een RD trailer van 1700 kg. Ineens 350 kg extra, zo had ik nog wat overschot. Toen ik beslist had welke trailer ik wilde kopen vond ik op het net een tweedehandstrailer zoals ik er een wilde. Goede koop gedaan!
De trailer moest wel aangepast worden voor de boot. Hiervoor moesten er nieuwe steunen gemaakt worden. Wij naar de zelfde trailer verkoper waar we onze Pega lieten in orde brengen.
Terug naar de controle: Deze trailer werd ook afgekeurd, de remmen waren niet in orde. Hoe kan dat nu, pas terug van de trailerman die ook de remlijnen had aangepast en afgekeurd. Slechte garage die De schepper van Brugge. De constructeur zelf kon ons niet helpen wegens te druk, wij dan maar gezocht naar een ander bedrijf en via trailergarage Traen van Jabbeke die ons zelf niet kon depanneren het adres van Valcke in Damme gekregen. Vrijdag 13 mei 2011 naar daar gebracht om in orde te stellen. Nu maar afwachten of alles naar wens verloopt…

Met de Nina zeiljacht van Antwerpen naar Blankenberge

Vandaag kreeg ik van Lothar een filmpje over onze reis van Antwerpen naar Blankenberge. op het moment van de opname zaten we voorbij Breskens richting Cadzand met een ruime wind. dat betekend een wind die van achter komt, wind mee zou de fietser zeggen. Voor de zeiler is dat een zeer onstabiele koers, daar de golven dan van achter komen heeft het schip de neiging om van de gestuurde koers af te wijken. zo moet er soms fors gecorrigeerd worden.
hier is de link naar Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=2zpwCR1nUe0

Onze boottrailer...

De regelmatige lezer weet het al, we zijn de gelukkige eigenaars van een 21 voet zeilbootje, de Vamos. Met onze camper kunnen we met dat bootje op de trailer overal naartoe trekken om daar te spelevaren. Nu moest ik nog steeds voor het eerst naar de automobielinspectie. vorige week deed ik dat maar. Rood was de uitkomst. Er ontbraken enkele reflectoren, er zat teveel speling op het rechter wiellager en de combinatie woog 120kg teveel. De eerste twee probleempjes waren makkelijk op te lossen. Het derde des te moeilijker. We kunnen onze Jantar 21 (het merk) niet op dieet zetten, vermageren kan dus niet we moeten een andere oplossing zoeken.
Daar we ook ons bootje als extra ruimte willen gebruiken voor bagage is er slechts 1 oplossing: een trailer die meer kan torsen. Nu hebben we een MTM van 1350 kg. Een MTM van 1600 à 1700kg zou dus perfect zijn. Wij naar de Belgian Bootshow in Gent.
Riba stond daar met een prijs van 2900€ hadden we een trailer van 1,6 ton. Verder zagen we nog een trailer voor 1990€ maar die zag er nogal “licht” uit. Achteraan in de Beurs zien we RD Center- boottrailers. De baas zelf staat op de beurs en is bereid onze trailer over te nemen en voor 2000€ zijn we gesteld. Die RD trailers zien er wel degelijk uit. Dat zou wel eens de keuze kunnen worden.
Thuis gekomen toch nog even met vriend PC het net op. Daar vind ik toch wel de trailer die ik wil kopen in occasie aangeboden. Voor 1750€ kan ik hem hebben. Dan heb ik nog steeds mijn oude trailer die ik extra kan verkopen… prima situatie dus.
Morgen donderdag trek ik naar Lommel om de trailer te inspecteren. Hopelijk voldoet hij en doe ik toch wat profijt. Een bootje hebben is een lopende rekening, dat moet je weten voor je er aan begint…

Humor in de relatie is van levensbelang...

Dat humor belangrijk is in het leven weten we. toch zit ik nog na te genieten van de mails over en weer tussen Christientje en ik. Vanmorgen kreeg ik een sneer dat ik niet echt ordelijk ben in het huishouden van Christine. Nu zoek ik het recept om een quiche te maken met pompoen feta en zalm maar vind die niet. ziehier de conversatie:

--------------------------------------------------------------------------------


From: Daan Maes [mailto:daanmaes@gmail.com]
Sent: Wednesday 16 February 2011 10:33
To: Lehouck Christine (Electrabel)
Subject: recept



Liefste Huishoudwonder,

Deze kluns slaagt er niet in het recept te vinden in uw voorbeeldig klassement. Kan je me nog een tip geven?

Thnxs
Love you!
Kusjes,
Je Daan


Het antwoord:

Bolleke,

Ik heb het gauw terug opgezocht op het net. Daar ik een kluns ben in linken te verzenden, hier een kopie van het recept :
Quiche met pompoen feta en zalm :
Ingrediënten:
½ kg pompoen - 1 pakje verse bladerdeeg - 200 gr fetakaas - 150 gr gerookte zalm - 1 lookteentje - 1 ui - 2 eieren - 1,5 dl room - verse rozemarijn en tijm - olijfolie - peper
Werkwijze:
· Verwarm de oven voor op 200°C
· Beboter de quichevorm en leg de bladerdeeg in de vorm. Druk goed aan. Leg een velletje boterpapier op het deeg en vul de vormen met droge bonen.
· Bak het bladerdeeg gedurende 10 min.
· Pel de ui en het lookteentje en snij fijn.
· Schil de pompoen; snij in stukken en haal de zaden eruit.
· Stoof de ui, de look en de pompoenstukken zacht in olijfolie.
· Klop de room los met de eieren en kruid met peper.
· Snij de zalm in fijne snippers.
· Vul de half gebakken bladerdeegbodem met de groentemengeling. Verdeel er de zalmsnippers over en giet er het eimengsel over. Verdeel er al laatste de stukjes feta over.
· Zet opnieuw in de oven en bak gedurende 30 minuten.
· Serveer warm met een gemengde salade.
Succes ermee !
Xxx
Chris

--------------------------------------------------------------------------------

Zeg nog eens dat we geen humor hebben...

Haar naam was Sarah

Gisteren zijn Christine en ik naar de film gaan kijken in het CC van Strombeek. het was een prachtige film, mooie beelden, een sterk verhaal over de jodenvervolging.

Het verhaal gaat over de 10 jarige Sarah. Zij wordt in de nacht van 16 juli 1942 door de Franse politie opgepakt. Samen met haar ouders wordt zij naar het wielerstation in Parijs gebracht. (Velodrome d’ Hiver)
Maar niemand heeft echter gezien dat Sarah haar kleine broertje Michel in de ‘geheime’ kast opsloot, net voordat de politie het appartement binnendrong en de sleutel bij zich stak.

60 jaar laten krijgt Julia Jarmond, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht om een artikel over deze razzia te schrijven.

curieuzeneuzemosterdpot

Gisteren heb ik nog eens goed moeten lachen, minuten aan een stuk, ik kon niet ophouden...
reden? de beelden van Bart De Wever die bij het koninklijk paleis in Brussel zich liet fotograferen met een schootnoot waarop stond "curieuzeneuzemosterdpot". dat vond ik fantastisch, hoe Bart de nieuwsgierige fotografen maar ook de onozele Di Rupo een neus zette. nog steeds zit ik te gniffelen als ik er aan denk.
Goed gedaan Bart, ze een poepje laten ruiken. Ga zo door, we steunen je!

vervanging...

Begin deze week had ik een probleem met mijn pda, een oude Ipac nog van de tijd dat ik werkte. Een eeuwigheid geleden dus. De lader was defect geraakt en ik kon geen nieuwe vinden die past. Het werd dus tijd om iets nieuws te zoeken.Bij Saturn vond ik mijn goesting:een Garmin Nuvifone. Nu zit ik dit berichtje ermee te schrijven.. Weer een nieuw speeltje. 'k weet weer wat gedaan.

Gedicht van ik weet nie wie...

Gekwetst ben ich van binnen
Doorwond mien hert zo zeer.
Van uwer ganser minnen,
Gekwetst zo lang zo meer,
Waar ik mij wend, waar ik mij keer,
Ik kan gerusten dag noch nachte
Waar ik mij wend, waar ik mij keer,
Gij zijt alleen in mijn gedachte.